Dag 1000 van de voorzitter

21-02-2018

Beste leden van Wilhelmus,

Een aantal van jullie zal er inmiddels mee bekend zijn dat ik mijn stokje als voorzitter van Wilhelmus ga overdragen. Een aantal van jullie (en hopelijk is dit aantal kleiner), zal geen idee hebben wie ik ben en wat ik de afgelopen bijna drie jaren gedaan heb. Dat laatste is natuurlijk niet erg, want het gaat er tenslotte om dat alle leden met veel plezier wekelijks hebben kunnen voetballen en trainen en de ouders van onze grote hoeveelheid jeugdleden weten dat hun kinderen in een veilige omgeving kunnen en leren voetballen. Het gevolg hiervan is echter wel dat de spoeling waaruit op dit moment een nieuwe voorzitter gekozen kan worden nog dun is. En dat is zonde!

Als iemand mij drie jaar geleden gevraagd zou hebben om voorzitter van Wilhelmus te worden, zou ik waarschijnlijk heel hard uitgelachen hebben. Dat had met name te maken met het beeld dat ik had van het voorzitterschap. Dit was met name gebaseerd op de fantastische rol van Jack Wouterse als voorzitter van Swift Boys in de televisieserie All Stars en de persiflage van Jiskefet. Ik zag mijzelf, naast mijn gezin en werk, niet dag en nacht op een voetbalvereniging doorbrengen met als voornaamste taak het bezetten van de stoel naast de buschauffeur bij de uitwedstrijden van het 1e elftal en natuurlijk een vaste plek bezetten aan en achter de bar van de kantine.

Ik ben pas echt bij Wilhelmus betrokken geraakt in een fase dat het financieel erg slecht ging. Nadat we met de ‘Denktank’ mooie plannen hadden gesmeed en het stof een beetje was neergedaald, vond ik mijzelf ergens in het midden en wezen veel betrokkenen naar mij. Uiteindelijk was mijn doorslaggevende overweging om ja te zeggen, om uiteindelijk niet te behoren tot de groep die alleen maar praatte maar om ook te doen. Daarnaast was ik er van overtuigd dat we, met het team waarmee we aan de slag zouden gaan, het tij zouden kunnen keren. Dat laatste is gelukkig gelukt en nu is het tijd voor nieuwe energie en nog meer focus op voetbal in plaats van de financiën.

De eerste vraag die meestal gesteld wordt als ik vertel dat ik voorzitter ben is: “hoeveel tijd dat dan wel niet kost en waar ik die tijd dan vandaan haal”? Mijn antwoord is steevast “als iets energie oplevert, dan maakt het niet uit hoeveel tijd het kost”. Dat is echter iets te kort door de bocht en deze afweging zal in deze drukke tijden natuurlijk voor iedereen gelden. Ik denk echter dat iedereen voor zich kan besluiten hoeveel tijd hij/zij zou willen besteden. Hierbij zal er in ieder geval rekening moet worden gehouden met een bestuursvergadering zo eens in de twee weken. Daarnaast kost het voorbereiden van de ledenvergaderingen altijd wel wat extra tijd en heeft een voorzitter ook als taak de contacten met de KNVB, de gemeente en de overige stakeholders te onderhouden.

Waarin ik wel nog steeds sterk geloof, is dat een voorzitter moet faciliteren en vooral zelf geen uitvoerende taken op zich moet nemen. Daarnaast zou een goede voorzitter boven en tussen alle belangengroepen moet blijven staan. Het is aan het bestuur om het voetballen voor de leden te faciliteren, maar het is aan de leden om daar invulling aan te geven. Ik heb zelf heel veel dingen van achter mijn bureau kunnen doen en regelen en mijn aanwezigheid heb ik gecombineerd met de trainingen en thuiswedstrijden van mijn eigen kinderen. Het zal mij alles bij elkaar gedurende het seizoen 4/5 uur per week gekost hebben, maar dat kan en mag iedere voorzitter natuurlijk voor zichzelf invullen.

Het voorzitterschap heeft mij ongelooflijk veel gebracht. Ik heb heel veel mooie en bijzondere mensen mogen leren kennen (jong en oud), die ik anders niet zou zijn tegengekomen en daaruit zijn ook mooie vriendschappen voortgekomen. Ik heb ook veel meer inzicht gekregen in het verenigingsleven en wat dat voor moois kan brengen. Daarnaast denk ik dat ik hierdoor een betere vader en werkgever ben geworden en denk en hoop geleerd te hebben hoe ik mensen beter in beweging kan krijgen zonder ze te vertellen wat ze moeten doen en hoe ze dat zouden moeten doen.

Dit bericht dient niet om mij zelf op de borst te slaan, want alles wat we voor elkaar hebben gekregen is een teamprestatie geweest. Ik hoop hiermee een aantal mannen en vrouwen te motiveren en te inspireren om zich kandidaat te stellen als voorzitter van Wilhelmus. Dat geldt overigens niet alleen voor het voorzitterschap, maar voor heel veel leuke taken die er binnen een sportvereniging zijn. Ik hoop daarom dat er geschikte kandidaten opstaan, waarvan er uiteindelijk één, met de bestuursleden die blijven zitten, een net zo mooie tijd zal hebben als ik.

Ik kan mij voorstellen dat er nog heel veel vragen zijn, dus spreek onze overige bestuursleden of mij hierover vooral aan of mail naar bestuur@vvwilhelmus.nl. Ik ben nog niet weg en het spreekt ook voor zich dat ik mijn taken en verantwoordelijkheden netjes zal overdragen. Maar aan het einde van dit seizoen heb ik er drie jaren op zitten. Dat was langer dan ik vooraf voorzien had. Ik doe het nog steeds met heel veel plezier en daarom is het moment ook nu daar om het stokje over te geven.

Met sportieve groet,

Jean-Jacques Budé,

(bijna ex-)voorzitter VV Wilhelmus