Terug naar overzicht

Wilhelmus JO17-6 - DWO JO17-4 (2-1)

Er stond een auto met een Duits kentekenplaat naar de achterkant van het clubgebouw van Wilhelmus geparkeerd. Dat vond ik direct al verdacht, net nu wij aangekondigd hebben naar een internationaal toernooi bij Bayer Uerdingen te gaan. Het zou toch niet... Er stak ook een antenne uit de auto. Verdenking nummer 2. Bij de geopende kofferbak stond een man voorovergebogen iets te rommelen en hij haalde er een voetbal en een verrekijker uit, wat een rare combinatie is en verdenking nummer 3 betekende. Hij glimlachte naar me en dat was verdenking nummer 4, want een oosterbuur met een glimlach, ik weet het niet. Onmiddellijk de MIVD gebeld, maar ja, het is zaterdag, dus die zitten allemaal op het voetbalveld of lopen bij de Aldi. Dus heb ik me zonder aarzelen tussen die antenne en veld 3 gepositioneerd. We zijn wel goed, maar niet gek en aangezien we als natie roodgloeiend trots zijn op onze cyberwaakzaamheid, heb ik direct mijn steentje bijgedragen. We kunnen met een gerust hart afreizen naar Düsseldorf, maar het blijft opletten geblazen. Nog even een persmomentje overwogen samen met de voorzitter van Wilhelmus in de commissiekamer, maar die zat in de sauna, dus dat maar afgeblazen, ondanks de broodnodige transparantie.

Met de nodige moeite toch nog wat van de wedstrijd kunnen zien, schakelend tussen vooruit zien en achterom kijken. Tegen DWO, de afgelopen jaren een vaste tegenstander. Al in 2012 speelden Sem R., Jens, Luuk en Erik tegen hen en wonnen, o.a. door een penalty die de 9-jarige Luuk op 18 meter legde, ondanks waarschuwingskreten van de kant om de bal op 11 meter te leggen, en de bal razendsnel in de bovenhoek jaste. In 2013 wonnen we met 12-0, maar verloren in 2014 met 3-2. In het seizoen 2016-2017 wonnen we weer en waren toen zelfs kampioen en ook vorig seizoen bonden we hen aan onze zegekar. Kortom: we hebben een rijk verleden met die gasten uit Zoetermeer, die de eerste twee wedstrijden in dit seizoen al gewonnen hebben. Oppassen is de boodschap, maar laat dat maar over aan ons uitdijend begeleidingsteam en sponsor Business Controller.

Het sportpark genoot van een heerlijke nazomerzon wat tal van toeschouwers lokte. Het was nog wat vroeg voor de rosé, maar een beetje rozig werden we wel. Het 'oppassen is de boodschap' bleek nog niet zo'n slechte boodschap want na zeven minuten lag de bal al op onze doelpaal. Dat was niet de bedoeling, maar het werd nog een graadje erger toen de scheidsrechter, gadegeslagen door een beoordelende instantie, floot voor een overtreding van de zes seconden regel. Nigel hield de bal volgens de scheids rond de negen seconden vast en dat was teveel van het goede. Er werd een muur neergezet. Nou, muur. Eerder een kierende schutting want DWO had geen enkele moeite de bal erlangs en erin te schieten (0-1).

undefined

De muur....

Toch hadden we het betere van het spel, zonder dat het nou echt goed was, waarover de meningen kunnen verschillen. We herstelden ons kranig, want nog geen vier minuten later leverde Vigo een mooie voorzet af die de kruin van Bas aaide en daardoor bij Pieter terecht kwam. Geheel vrijstaand passeerde hij de keeper die vanwege zijn postuur wel imponeerde. Ons overwicht had veel beter moeten renderen, maar de besluiteloosheid voor de goal is soms hemeltergend en tenenkrommend. Jens had een mooie kans maar schoot over. Het grote gevaar bij DWO school in een lange behendige spits, die, naarmate de wedstrijd vorderde, steeds meer kansen kreeg, die hij tot zijn eigen ontzetting niet wist te benutten. Daar speelde Nigel een belangrijke rol bij. Met snelle reflexen en leeuwenmoed stortte hij zich erop, ervoor, erin, alsof hij zijn schoonheidsfoutje wilde herstellen.

undefined

Kijken, kijken....

De tweede helft werd allengs feller en onvriendelijker. DWO was qua fitheid de mindere evenals qua spel, maar schouders en handen hadden ze wel en gebruikten die ook. Wij zijn daar nogal beducht voor. De passes werden slordiger, combinaties werden zeldzaam, maar de vechtlust nam toe. In de 15e minuut werd de score verder opengebroken doordat Pieter zich goed doorzette in het strafschopgebied en Luuk aanspeelde. Hij schoof de bal bekwaam langs de keeper (2-1). We verzuimden daarna door te drukken. Prachtkansen werden om zeep geholpen. De scheids moest handelend optreden bij kleine brandjes en berispte fel protesterende DWO-ers

bij gevechten om de bal en vermeende overtredingen in het doelgebied evenals de grensrechter die diverse ongenoegens ventileerde richting de leiding. De keeper van DWO gooide zijn volle gewicht ook achter zijn hoge lange uittrappen waardoor hun spits onze achterhoede handenvol werk bezorgde en we zelfs goed weg kwamen toen een doelpunt afgekeurd werd. Dat dat door DWO overduidelijk weinig geapprecieerd werd, laat zich raden. En zo sleepten we de wedstrijd met enig hangen en wurgen over de streep. We waren onverzettelijk, maar hadden het ons veel makkelijker kunnen maken. Volgens moeder A. hadden we goed gespeeld, waarvan acte. Een man met een trainingsshirt waarop DDR stond (ik verzin het niet) maakte zich snel uit de voeten. Onder welke steen kwam die vandaan? Nou maar weer focussen op de volgende match tegen Wippolder (uit). Aan de uitslagen te zien, zou dat zo maar een kraker kunnen worden.

Notulist