Terug naar overzicht

Wilhelmus JO17-6 - DSVP JO17-3 (8-1)

Met enige regelmaat werd mij aan de hand van mijn notitieboekje gevraagd wat de stand was. Daaruit blijkt twee dingen. Men had aan de zijlijn vooral oog voor elkaar, daarbij geholpen door verrassend aangename weersomstandigheden en het vertoonde spel, gepaard aan het scoreverloop, boeide maar weinig. Dat men aan de zijlijn vooral oog had voor elkaar bewijst nog maar eens dat de supporterende ouders het prima met elkaar kunnen vinden. Dat het vertoonde spel niet boeide had zowel met ons team als met de tegenstander te maken. DSVP, een naam die meer doet denken aan een in dit geval trage pakketdienst dan aan een voetbalvereniging, bakte er maar heel weinig van. Dat zij al drie wedstrijden hebben gewonnen, doet vermoeden dat wij te laag zijn ingedeeld.

Wij schopten er weer de nodige ballen in, maar mag niet verhullen dat het spel rommelig was en we, gelukkig misschien, de nodige 100% kansen verprutsten, anders was de ramp voor de pakketbezorgers niet te overzien geweest. De coach verzuchtte langs de kant: "Als dit jullie zesde team is, hoe goed moet jullie eerste dan wel niet zijn." In de eerste vijf minuten hadden we er al drie in moeten schieten, maar met mijn gebruikelijke coulance zal ik daverende missers niet nader toelichten. Vanwege de geblesseerden (nu nog Nigel, Duncan, Luuk en Nick) hadden we Ole en Daan uit de C5 opnieuw als invallers en nu stond Dante uit de C3 op doel. Ondanks hun lagere leeftijdsklasse, deden ze moeiteloos mee (Dante kreeg niets te doen) en van tijd tot tijd waren ze de besten. In de tiende minuut werd het festival geopend door Daan die van afstand met een gekromd schot de bal over de keeper en in de bovenhoek zag verdwijnen (1-0) en kort daarna liep Pieter goed door en schoof de 2-0 binnen. En toen hun keeper bij een corner onder de bal doorliep, kon Bas ongehinderd intikken (3-0). De rest van de wedstrijd had schriftelijk afgedaan kunnen worden, hoewel dan nog enige discussie nodig was geweest om de hoogte van de stand te bepalen. De stand op dat moment nodigde vervolgens uit tot eindeloze individuele acties, die met regelmaat stukliepen, of tot acties waarbij steeds dezelfde spelers elkaar opzochten en anderen in arren moede maar geparkeerd lieten staan. Rond de dertigste minuut gaf Isaac een prachtpass op Pieter die het niet moeilijk had de keeper te passeren (4-0). We vinden ons team wel eens te lief in het man-tegen-man werk maar uitgerekend Remco, degene van wie je het het minst verwacht, vond het nodig een tegenstander die hem de bal afhandig maakte onder te schoffelen waarvoor hij voor tien minuten uit het veld werd gestuurd.

Na de pauze veranderde er wel iets. DSVP werd wat agressiever en verscheen enkele keren op onze helft, wat de achterhoede enig werk verschafte, wat maar goed was want je betaalt je contributie toch om te voetballen en niet om het veld op te vullen. Na een klein kwartier werd de score echter opgevoerd nadat de keeper opnieuw onder een bal doorliep (zie Onana tegen Benfica) en Jens eenvoudig 5-0 aantekende. Het volgende kwartier besteedden we vooral aan het versterken van de sociale relaties aan de zijlijn, waarna nog een komische vijf minuten volgden. Een mooie volledig ongehinderde driehoek Daan-Isaac-Daan was 6-0. Twee minuten later viel Jens wat ongecontroleerd op de bal, maar helaas in het eigen strafschopgebied, wat de goed leidende scheids (dhr. Stoop) de perfecte aanleiding bezorgde om DSVP ook op de kaart te zetten. Uit de penalty werd het dus 6-1. Vanaf de aftrap belandde de bal bij Bas die zijn voor pilaar acterende tegenstander omspeelde wat 7-1 betekende en een minuut later sloot hij af met door de bal tussen de benen van zijn opponent door te spelen, waarna hij vrij voor de keeper stond (8-1). Tot aller opluchting gebeurde er daarna niets noemenswaardigs meer en werd deze persiflage beëindigd. Volgende week tegen Concordia, één gelijkspel en zes verloren, met een doelsaldo van 14-43. Ach lieve Heer (lieve voetballers), wees ze genadig. Ik weet het: hoogmoed komt voor de val.

 

Notulist