Terug naar overzicht

DHL JO17-2 - Wilhelmus JO17-6 (0-10)

Vandaag speelden we tegen De Hollandse Leeuw. Ach gut. De leeuw, hij brulde. Nou dat is verleden tijd. Laat de leeuw niet in zijn hempie staan. Nou, dat gebeurde wel. DHL had een brullende leeuw ingeruild voor een weekdier dat aan alle kanten indrukbaar was. Men zegt wel dat onder druk alles vloeibaar was, maar deze tegenstander was al vloeibaar bij het begin. Het moet gezegd: we zaten er van meet af aan bovenop. Ik zal niet zeggen dat dat door de invallers kwam, want dat zou iets betekenen voor de afvallers van dit moment. We hadden helaas vijf geblesseerden, zoals Duncan, Vigo, Luuk en Bob, maar de vervelendst geblesseerde is natuurlijk de arme Nigel met zijn compressiebreuk, zoals dokter Peter aan de hand van röntgenfoto’s op zijn mobiel uitlegde. Ze werden waardig vervangen door oud-doelman Bern en door Daan en Ole, waarvoor onze hartelijke dank.

undefined

Onze invallers Daan en Ole

Het arme DHL wist niet hoe ze het hadden en we hoeven niet spannend te doen over de uitslag, die al pontificaal boven dit stukje prijkt. Waren wij nou zo goed of waren zij nou zo slecht. We houden het erop dat beide waar was. Zo laat zich de wedstrijd wel samenvatten. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we in elke willekeurige opstelling hadden kunnen spelen. In de tweede helft gebeurde dat ook, want iedereen wilde wel een graantje van de doelpuntenregen meepikken, ook wanneer er eigenlijk geen sprake was van een kans. De uitslag had het dubbele kunnen zijn en dat is natuurlijk voor niemand leuk. Halverwege de tweede helft hoorde men op het veld al DHLers zeggen dat ze er geen zin meer in hadden. Dat laat zich raden.

De beleefdheid gebood ons de invallers de ruimte te geven en die namen ze dan ook. Eerlijk is eerlijk (of vals): ze kregen daarbij alle medewerking van de keeper van DHL. Misschien had hij wat verkeerds gegeten, was zijn verkering net uit of zat zijn favoriete shirt nog in de was, maar toen Ole in de 5e en Daan in de 12e minuut van ruime afstand een hoge bal afvuurden, plofte de bal beide keren over de keeper heen in het doel (0-2). Toen was het al klaar en over. Als ik me niet vergis heeft keeper Bern in de hele wedstrijd geen schot op doel gehad en was hij afhankelijk van de goedgeefsheid van onze achterste mensen om een terugspeelbal te krijgen. Die hij, als selectiekeeper uit de C, steeds keurig aan de achterste mensen terug speelde zodat van achteruit opgebouwd kon worden. Dat is heel prettig want dan heb je tenminste ook spelers voor de bal die een bal aangespeeld kunnen krijgen in plaats van achter een bal aan te rennen. Bas kreeg nog een vrije kopkans voor doel, maar daar schrok hij zo van of besefte in een flits dat zijn toekomst mede bepaald wordt door de kwaliteit van zijn hersenen, dat hij de bal maar met zijn schouder ‘kopte’. Na een fraaie combinatie tussen Nick, Isaac, kreeg Bas als laatste de bal en tekende de 0-3 aan, waarna we snel de thee opzochten, want het was best wel fris.

undefined

Als je handen maar warm zijn

In de tweede helft knoeiden we wat af met onze kansen, maar je zag de spelers denken: “wat maakt het uit, we peren die bal er toch wel in”, hetgeen gebeurde. De ene corner volgde op de ander, maar naar ons goed gebruik deden we daar weinig mee, want koppen, dat is voor de dommen. Gelukkig valt er ook wel eens een bal in een kluwen spelers en Bas was de gelukkige die het laatste tikje kon geven (0-4). De ene scrimmage voor het doel volgde op de andere en de laatste keer dat we dat zo frequent zagen, was bij de F-jes. Onze verdediging liep alles dicht, zodat DHL al niet eens moeite meer deed op onze helft te komen en de coach, die in de eerste helft nog wel wat motiverende slogans het veld in slingerde ("Doe 's wat"), hebben we daarna niet meer gehoord. De zeer gedreven Isaac vuurde een kanonskogel af op de keeper die de bal wel tegenhield maar niet vast had waarna de inlopende Bas zijn derde liet noteren (0-5). Geen echte hattrick, want dan moet je er drie in een helft scoren, maar wat zou het. Daarna was het gatenkaas, of geitenkaas zoals onze Messias  JC nr. 14 het pregnant placht uit te drukken. In de laatste tien minuten volgden nog vijf doelpunten. Pieter kwam op stoom en dat was 0-6, een van onze invallers (naam? sorry!) schoot hard 0-7 binnen, een doorloopbal betekende 0-8 (ik schreef nog aan de vorige goal zodat me de maker me opnieuw ontging; ik word oud), waarna twee keer de paal en een aantal schoten rakelings over doel de keeper danig frustreerden. Dat viel te begrijpen, maar hij schoot de ballen ook wel heel beroerd uit. Pieter tikte nog de 0-9 binnen en Bas liep de keeper voorbij voor de 0-10.

undefined

4x Bas

De prima leidende scheidsrechter floot af en dat was maar goed ook. Bern moest tot leven gewekt worden, de invallers worden van harte bedankt en volgende week wordt het vast moeilijker.

undefined

Bern in actieve stand

 

Notulist