Terug naar overzicht

Wilhelmus JO16-2 - BVCB JO16-2 (5-1)

Je kan onder de 15 zijn en dan was je voorheen C en onder de 17 was je B. Nu heeft men sinds vorig jaar ook een afdeling onder 16 in het leven geroepen. Blijkbaar vindt men doorgaande leeftijdsdifferentiatie van belang, hoewel we vorig jaar toch heel aardig meedraaiden bij die hogere leeftijdsklasse en gedeeld eerste werden. Wat de nieuwe indeling nu precies oplevert, is me nog niet helemaal duidelijk, want lengteverschillen blijven ook nu bestaan. Misschien moet men daar een indeling in maken, of in sociaal-emotionele leeftijd of IQ. Ik weet het niet, maar het verzinnen van iets nieuws lijkt tegenwoordig een belangrijk doel op zich te zijn. Anders! Geheel nieuwe formule! Wast nog schoner! Alsof het eerder toch een beetje smoezelig was. Het is nu wel heel plezierig dat we nu een poule met zes verenigingen hebben die een volledige competitie, uit en thuis, kunnen spelen.

 

Er is in de winterstop wel wat gebeurd. Sem Willems is gestopt. Hij kon de motivatie niet meer opbrengen en hij leek in het veld de laatste tijd zijn draai ook niet altijd meer te kunnen vinden. De optelsom is dan snel gemaakt. Niettemin dank voor zijn bijdrage. In de afgelopen week overleed de opa van Nick en dat is natuurlijk ook treurig, maar van een geheel andere orde. Alom werden hij en zijn vader gecondoleerd. Voetbal is dan een welkome afleiding. En we werden ook opgeschrikt door Marjolijns mededeling dat Pieters broer Max vanmorgen op weg naar de wintersport met de auto over de kop geslagen was. Mogelijk speelde gladheid in in het zuiden van Nederland een rol. Paul dus hals-over-kop naar het ziekenhuis, maar de vier jongens in de auto lijken er goed vanaf gekomen te zijn. Maar van een wintersport gaat het niet meer komen. Jammer en sneu.

 

Hoe ging het met de wedstrijd, die reeds om half negen aanving? De eerste tien minuten lieten verbeten gevechten zien. BVCB, dat fileer nog wel een keer, was niet van plan de punten zonder slag of stoot in te leveren, en geeft ze eens ongelijk. Het leek een spannende pot te kunnen worden. Maar na die eerste tien minuten kregen we de overhand. Vigo zette goed door, speelde binnendoor op Luuk die vrij tegen de keeper tegen hem aan schoot. Twee minuten later belandde een lange uittrap bij Pieter die de bal goed aannam, een puike voorzet afleverde die Sem vrij voor de keeper eveneens in zijn handen deponeerde. En nog eens een minuut later schoot Vigo recht in de handen van de poortwachter. Tjonge, als dat maar niet een wedstrijd van de gemiste kansen zou worden (even niet op de uitslag letten; anders kan ik wel ophouden). 

 

Na een kwartier kwam o.a. Isaac erin en dan weet je het wel. Kappen, draaien en passeren is zijn lust en zijn leven. Langs de linkerzijlijn pikte hij de bal op, passeerde een mannetje en zette scherp voor, waarna een BVCB-er de bal aantikte die via de lat in het doel verdween (1-0). Dat brak de ban. Vlak daarna werd Bas goed bediend, die de bal beheerst binnenschoot (2-0), waarmee de rust aanbrak. De weer ruim aanwezige supportersschare, die zich op Siberische omstandigheden had voorbereid maar verrast werd door milde weersomstandigheden, kon aan de koffie en choco met slagroom, waarop in de team-app uitvoerig was gepreludeerd.

 

Na de rust leek het plecht snel beslecht. Al na vijf minuten snelde Pieter langs de lijn, gaf af op Isaac, die een mooie voorzet precies op het koppende hoofd van Sem mikte en de bal ging over de keeper in het doel (3-0). Toen dachten de spelers al vast aan hun Fortnite en gingen slordig en ongeconcentreerd spelen. Dat leidde tot een domme tegentreffer. Duncan dacht de bal over de achterlijn te kunnen laten lopen, NIgel dacht dat Duncan de bal wel zou spelen en een BVCB-er dacht de bal dan maar op het laatste moment nog een tik te kunnen geven, die door een medespeler dankbaar in het doel werd getikt (3-1). Er bestaat een band (muziek) die Broederliefde heet, maar de broederliefde was nu even ver te zoeken. Naar goed Haags gebruik werd onverbloemd duidelijk gemaakt hoe de broers over een en ander dachten, waarbij de rest maar even fluitend een andere kant op keken. We stonden daarna even behoorlijk onder druk en de onrust stak de kop op. Gelukkig trad een snel herstel op en het was misschien maar goed dat we even geprikkeld werden. We werden weer getrakteerd op een Isaac-momentje, die in zijn eentje het doelgebied onveilig maakte en met een strak diagonaal schot de keeper kansloos liet (4-1). BVCB was er klaar mee. Tot slot kwam nog een laatste fraai doelpunt tot stand door innige samenwerking tussen Vigo, Isaac en Bas, waarbij de laatste tussen twee verdedigers behendig om zijn as draaide en de 5-1 op het bord zette. De soeverein leidende Dik beëindigde de lijdensweg van de bezoekers. Onze verdediging had geen echte uitgespeelde kans weggegeven, het middenveld werd in de opbouw nogal eens overgeslagen, maar hield de tegenstander bij hun opbouw goed in bedwang en de aanvallers deden wat van hen verwacht werd: scoren. Mooi werk, mannen onder de 16!

 

De Zijlijn