Terug naar overzicht

TOGB JO16-2 - Wilhelmus JO16-2 (0-4)

Nu de winterstop voorbij is en de winter zich niet heeft laten zien, hoeven we niet meer te rekenen op afgelastingen wegens bevroren velden. Strooizout staat te verpieteren in de opslagplaatsen, sneeuwschuivers kijken werkeloos toe, 'koek en zopie' wordt langzaamaan een begrip dat wegkwijnt in de nevelen van de volkscultuur, de stempelpost van IJlst is afgevoerd naar het openlucht museum bij Arnhem en bij het fameuze bruggetje van Bartlehiem is al betonrot geconstateerd. Heen en weer naar Dokkum zal dan nooit meer zijn wat het was: een verschrikking. Wij vernemen dat er niettemin nog 9 km kluuntapijt in bestelling is en horen rayonhoofden (halfgoden in Friesland; 'ik ben rayonhoofd Hindeloopen', belangrijker dan de commissaris van de koning) nog krijgstaal uitslaan. Welke gezonde dosis masochisme moet je hebben om nog zitting te willen nemen in het bestuur van de Elfstedentocht om in de ook al niet meer rokerige bovenzalen van De Groene Weide (DGW) aan de Vrouwenpoortsbrug in Leeuwarden te willen vergaderen over iets wat wel ieder jaar dichterbij komt, ook al moet men er nog 50 jaar op wachten. Maar ik verneem net dat DGW ook al niet meer bestaat; wat een treurnis.

Wat dit met voetbal te maken heeft, zo vraag ik u af. Alles en niets, want waar gevoetbald wordt, wordt niet geschaatst. En gevoetbald werd er in Berkel en Rodenrijs bij TOGB. Nee, niet de eerste helft in Berkel en de tweede in Rodenrijs, maar beide helften in Berkel, denk ik, want TOGB staat voor Tot Ons Genoegen Berkel. Zouden ze daarmee Rodenrijs een hak hebben willen zetten? Ik proef animositeit. Ik ben ook benieuwd of de één meer beroemde Nederlanders heeft gehuisvest dan de ander, zoals Kiki Bertens en Johan van Oldenbarnevelt, zij het niet in dezelfde periode, en niet te vergeten Phil Bloom, wier contouren de ouderen onder ons nog op het netvlies gebrand staan vanwege de eerste blote borsten live op de nationale treurbuis, uiteraard bij de VPRO, waarna nog vele ontboezemingen de huiskamers ingesmeten zouden worden. Eh, dat leidt af van wat op de grasmat werd vertoond.

Erik is de zieke van de dag, Remco was afwezig en Sem Willems is niet meer in ons midden, wat de groep heeft uitgedund tot 13 aanstaande mannen, mag ik wel zeggen. Het weer was mooi en lastig. De verwachte storm was er inderdaad zodat de bal moeilijk controleerbaar was, de dames langs de lijn werden bijkans uit hun panty geblazen, het zonnetje scheen en de bulderbaan van vliegveld Zestienhoven (excuus: airport Rotterdam/the Hague) was niet hoorbaar in bedrijf, voorzover wij dat konden vaststellen. Wij begonnen uiterst voortvarend. Over rechts was Luuk levensgevaarlijk, maar hij heeft de afgelopen jaren blijkbaar geleerd samen te spelen (wat hij bij de F-jes alleen in uiterste nood deed), zodat hij meende dat medespelers er nog beter voor stonden. Dat was jammer, want tot minstens twee keer toe had hij een doelpunt op zijn schoen. TOGB stelde er weinig gevaarlijks tegenover, behalve wat meer lengte en massa, wat niet altijd een voordeel hoeft te zijn. Rond de 20e minuut voltrok zich een ware scrimmage voor hun doel, eindigend met een bal op de paal en enkele minuten later schoot Bas in kansrijke positie naast. Positiespel was het lastigst vandaag, evenals overigens in andere wedstrijden, maar de jongens konden daar gelukkig de wind de schuld van geven. Wat zich al een tijdje aandiende, gebeurde onvermijdelijk. Uit een voorzet kopte Nick de bal door en Jens wist met een bekeken schuiver de bal langs een woud van benen in de hoek van het doel te plaatsen (0-1). Dat brak de ban. TOGB werd geen moment gevaarlijk, behalve dan een enthousiaste vlaggenist en een scheidsrechter die 'onze man langs de lijn' geheel ten onrechte op Hans Anders meende te moeten attenderen toen Nigel met zijn voeten buiten het strafschopgebied maar met de handen de bal op de lijn stopte. Geen hands dus, maar toch gefloten. En dan moet je onze Dik kennen, maar goed, het liep met een sisser af. In de 36e minuut werd de score met een beetje geluk verdubbeld. Isaac lokte de keeper tot buiten zijn comfort zone, hetgeen een vrije trap betekende. Nick achter de bal en met een krul en via de vingertoppen van de goalie verdween de bal in de touwen (0-2). Twee minuten was het 'pleit beslecht' in ons voordeel toen Sem heel handig langs zijn bewaker glipte en uitstekend voorzette. De keeper kon er niet bij, maar Pieter wel en dat was 0-3 en rust.

De tweede helft was van de zeer rommelige soort, over en weer, waar slechts een enkele actie de handen op elkaar bracht. Jesse denderde nog eens over het hele veld, wat hem werd nagedaan door Simon, maar het stierf in schoonheid. Totdat Simon in de voorhoede (!) enorm langs een bal maaide, die bij Duncan terecht kwam, de bal wel te verstaan. Hij schoot wel raak en de bal dwarrelde door de lucht, steeg af en toe op en veranderde voortdurend van koers, waarvan de keeper dusdanig in paniek raakte (Vlaams, geloof ik), dat de bal wederom over zijn vingertoppen heen tegen de touwen ging (0-4). Na nog wat ingewikkeld ogende breiwerkjes waren we wel aan het eindsignaal toe en spoedden we ons richting iets warms. Twee wedstrijden, zes punten. We liggen op koers.

 

Zijlijn