Terug naar overzicht

Scheveningen JO15-2 - Wilhelmus JO15-6 (0-4)

Vandaag post-koning Willy-vertederingsdag nadat we op koningsdag in de krant al vertederd waren door de zo ongewoon gewone gezinsfoto met veel haar van de vier dames in Willy’s leven. Zo’n dag leidt in onze buurt meestal tot een spontane buurtborrel, waar we Willy dan wel weer dankbaar voor zijn. Vandaag dus zeer licht brak aangetreden tegen Scheveningen op Houtrust aan de Laan van Poot. Wat een illustere namen. Scheveningen, ooit gefuseerd tot Scheveningen Holland Sport, maar ook weer ontbonden. Houtrust, een vermaard terrein waarop ook de Houtrusthallen stonden. Maar de zilte zeewind tastte het beton aan en de zaak moest gesloopt worden. Souvenirjagers zorgden ervoor dat de tent al bijna was gesloopt voordat de professionals aan de slag zouden gaan. Laan van Poot. Maar wie was Poot? Velen kennen het grafschrift: “Hier ligt Poot. Hij is dood”. Maar dat is een andere Poot, een dichter. Op de Laan gaat het vrijwel zeker om de jachtopziener Willem Poot van de groothertogin van Saxen-Weimar die het duingebied tussen Zorgvliet en Westduinen controleerde en aan de naar hem genoemde laan woonde. Ik had me er iets grandiozer bij voorgesteld. Grandioos waren de weersomstandigheden. De stortbuien kwamen af en aan, vooral in de tweede helft, waarbij we aan de zijlijn begeleid werden door een politieauto en een ambulance die beiden met sirenes aanstoven toen de oma van een van onze tegenstanders in de rust in elkaar zakte. Dat was geen prettig gezicht. De defibrillator werd snel uit de kast gerukt en bijna in gebruik genomen nog voordat duidelijk was of er sprake was van een hartstilstand. Gelukkig kwam ze na geruime tijd weer enigszins bij haar positieven, maar bleef wel langdurig in de ambulance voor nader onderzoek. Eind van het liedje was, gelukkig, dat het meeviel en kon ze met behulp van een rolstoel naar huis.

 

Scheveningen stond laatste in de poule, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het krachtverschil in de eerste helft niet heel groot was. Pieter had weliswaar na twee minuten de bal voor het intikken toen een doorgekopte bal voor zijn voeten terecht kwam. Maar de bal stuitte net te hoog op waardoor zijn inzet voor een leeg doel over ging. Daarna waren we wel iets meer in de aanval, maar hun aanval oogde ook niet ongevaarlijk. Beide teams hadden moeite kansen te creëren en dan moet het toeval een beetje helpen. Dat gebeurde dan ook, waarbij een oude voetbalwijsheid luidt dat je het toeval ook kan afdwingen. Een goed lopende aanval over rechts kwam in de 17e minuut bij Pieter terecht die met de bal aan de voet het strafschopgebied binnen denderde waarna een achtervolger hem op de hakken trapte. De prima leidende scheids wees resoluut naar de stip en dat werd door geen van de Scheveningers betwist. Bob achter de bal en die schoof het leder onberispelijk in de hoek (0-1). Dat was een prettige opsteker. Nog prettiger werd het toen we na een serie veel te scherp genomen corners eindelijk via Jens een voorzet afleverden die door een Scheveninger in arren moede doorgekopt werd, daarbij zijn eigen doelman verschalkend en dat was 0-2. Toch waren we in de rust niet helemaal tevreden over de inzet. Samenspel blijft een punt van aandacht en evenals het tijdig anticiperen op het in balbezit komen. Veel te vaak komt een speler pas in beweging wanneer de bal zijn richting op komt, in plaats van een actie te maken om balbezit af te dwingen. Net even twee stappen te traag of te laat, maar laten we lankmoedig blijven. Er blijft altijd wat te mekkeren.

 

In de tweede helft lieten we ons, zoals te doen gebruikelijk, van een betere kant zien. Achter zat het goed in elkaar met Remco, Jesse en Duncan, ondanks afwezigheid van Simon, Nigel hield zijn doel schoon, wat niet zo moeilijk was als je niets te doen krijgt, het middenveld kreeg iets meer grip op het spel en onze gelegenheidsbuitenspelers, Jens en Erik, bij afwezigheid van Sem R en een blessure van Pieter, liepen zich de tandjes. Dat gaf ruimte aan de spelers op de centrale as van het veld, Isaac, Vigo, Bob, Sem W. om spits Bas te bedienen en dat lukte knap. Bas moet het niet hebben van strijdgewoel, maar van ruimte en door het opdringen van Scheveningen om er nog iets van te maken, ontstonden er voor gaten. In de 45e minuut schoof Remco de bal naar Isaac die de sprintende Bas aanspeelde. Bas doet dan altijd iets opmerkelijks. Enigszins verschrikt door de kans, kijkt hij eerst achterom of hij er werkelijk alleen doorheen is en laat zich dan bijna inhalen. Maar nu was de ruimte zo groot dat hij wel door moest gaan en passeerde de uitlopende keeper met een strak schot (0-3). In de 53e minuut herhaalde zich dat op vrijwel identieke wijze waarbij aangetekend moet worden dat Bas nu van eigen helft kwam en dus nog een heel half veld voor de boeg had. Op vlekkeloze wijze doorkliefde hij deze zee van ruimte, de maritieme vocabulaire dringt zich zo vlak aan het strand onwillekeurig op, en gaf de keeper opnieuw het nakijken (0-4). Pieter probeerde het op de valreep nog met een invalbeurt nadat zijn blessure wat was gezakt en had bijna nog een vijfde doelpunt op zijn schoen, maar hij moest opnieuw uitvallen. Nu omdat bleek dat zijn inlegzool dubbel zat. Nee, dat voetbalt niet lekker. Gelukkig klonk de scheepstoeter van de kapitein ten teken dat het einde oefening was en waren de punten opnieuw in the pocket. Het is ons voor de wind gegaan en Scheveningen moest bakzeil halen; dat is wel zo ongeveer een samenvatting van deze wedstrijd. Daarna werden we nog blij verrast met de mededeling dat koploper Forum Sport, thuis spelend, averij had opgelopen door met 5-1 klop te krijgen van HBS. We staan nu op twee punten achterstand. En dat terwijl we Forum Sport over twee weken treffen. Dat zij opnieuw thuis spelen is misschien wel in ons voordeel, gezien het optreden van HBS, dat echter ook van ons won, dus laten we ons niet te vlug rijk rekenen. Een echte Voorburg-clash om het kampioenschap van deze halve competitie. We rekenen op een grote opkomst van de immer trouwe supporters.

 

Scribent