Terug naar overzicht

Forum Sport JO15-5 - Wilhelmus JO15-6 (1-4)

Derby aan de Vliet

De angst van de doelman voor de strafschop, de angst voor de verkeerde terugspeelbal in eigen doel, de angst voor de thuisfluiter, de angst voor de onterechte penalty die de wedstrijd beslist, de angst van de aanvaller om te missen voor een leeg doel, de angst om niet mee te kunnen doen vanwege een blessure. Je bent veertien en je wordt in hoofdletters gesommeerd op tijd aanwezig te zijn, alsof ook maar een speler vannacht een oog dicht heeft gedaan. Ach, het waren ergens deze week maar verzinsels bij het ochtendgloren, totdat de melding binnen kwam dat Bob zijn pols had gebroken. Dan ga je toch even rechtop zitten uit vrees de doos van Pandora te hebben geopend, waaruit alleen maar ellende stroomt. De Voorburgse clash die als kampioenswedstrijd de boeken in zal gaan in het seizoen 2018. Bijzonder dat het uitgerekend tegen dorpsgenoot Forum Sport is, dat tot vorige week alles soeverein had gewonnen, maar opeens op eigen veld zwaar onderuit gingen. Zou FS opeens weke knieën hebben gekregen? Van ons mocht het en we hoopten natuurlijk dat dat nog niet over was.

Toen kwam na drie minuten de penalty en werd het bange vermoeden van helderziendheid toch bewaarheid. Het leek er ook dat de straf nogal makkelijk gegeven werd, iets wat de benadeelde partij doorgaans iets anders ziet dan de bevoordeelde. Remco werd omspeeld en Jens stortte zich met de hem gebruikelijke ziel en zaligheid in de voorzet, waarbij de bal zijn bovenste extremiteit beroerde. Hands! Nigel schoot nog als een raket uit de startblokken en in de goede hoek, maar het schot was hem net te machtig (1-0). Daarna waren we een kwartier lang de afspraken uit de kleedkamer (“jongens, er staat geen druk op”, “vrijuit voetballen”, “niet op elkaar mopperen”, etc.) kwijt en heerste FS op het middenveld. Wij liepen achteruit en FS liep mee, dus vooruit, en dan is het voor de onzen lastig. Achterin is het dan ‘weg is weg’ en voor loopt men zich de tandjes op verdwaalde ballen. Dat we niet op grotere achterstand kwamen, was weer een keer te danken aan Nigel die er op knappe wijze voor zorgde dat zijn doel niet opnieuw doorboord werd. Het talrijke publiek hield de adem in, hetzij uit hoop hetzij uit vrees. Maar na een minuut of 20 worstelden we ons onder de druk uit. FS zakte wat in nadat hun stormloop niet het gewenste resultaat had en wij putten daar moed uit. Aanvallend kregen we er meer vat op en uit een corner kopte Nick op de lat. Dat deed iedereen zichtbaar goed, hoewel in het doel nog beter was geweest. Maar dat bewaarden we tot de slotminuut van de eerste helft. Pieter kreeg de bal op rechts in de diepte waarna zijn schot via het scheenbeen van een FSer over de keeper in het doel ging. Dan ga je de kleedkamers toch anders opzoeken.

In de kleedkamer zal wel weer de gebruikelijke rituele dans zijn uitgevoerd door het duo Peter & Ray, waarna we de tweede helft van meet af aan grip hadden. Niet dat iedere pass nou briljant was, niet dat de slaloms van Jesse en Isaac door het midden nou allemaal effect sorteerden, maar de wil was ontegenzeggelijk zichtbaar. Na twee kansjes waar een beetje slap mee omgesprongen werd, stond de druk er bij FS toch goed op. Bij een vrije trap werd Vigo door grens/vader Rob gesouffleerd ”hard en laag”, en zowaar maakte Vigo geen wegwerpgebaar, maar deed wat hem was omgedragen. De bal werd perfect aangenomen door Bas, die om zijn tegenstander heen draaide en met de punt van zijn chocoladebeen de bal langs de keeper prikte (1-2). Een minuut later had Sem R. de volgende treffer op zijn schoen, maar het mooie schot schampte de lat. FS was als het spreekwoordelijk konijn dat verstard in de koplamp kijkt en van die verstarring maakten we een minuut later gebruik. Op het videofilmpje van Leon is goed te zien hoe Nick op het middenveld een pass de diepte in stuurt op Bas. We horen moeder, die zegt er geen verstand van te hebben, die hem perfect begeleidt: “Ga maar Bas, door, door, door”, wat Bas doet. “Ja, schiet”, wat Bas doet, maar tegen een tegenstander aan. “Mooi, nog een keer”, en weer doet Bas wat zijn moeder hem opdraagt en jaagt de bal over de keeper in de touwen (1-3). Ook Nick wordt terecht gefeliciteerd. FS zat er doorheen, moreel geknakt en fysiek uitgeput, waarschijnlijk geremd door een hogere verhouding tussen massa en volume waardoor ze ons niet meer konden belopen. Nog eenmaal vlamden ze, maar Nigel eveneens en toen doofde hun kaarsje. Dat belette Nick niet om uit een corner van Viggo in een keer in te schieten (1-4). De derby aan de Vliet was in ons voordeel beslecht en dat was over de hele wedstrijd bezien, een terechte, misschien wat hoog uitgevallen, uitslag. We staan nu 1 punt voor, wat nog helemaal niet betekent dat we er al zijn, want we moeten nog tegen Blauw Zwart en DSO, maar nu hebben we het in eigen hand. Dank ook aan het meelevend publiek, waarvan iemand zelfs uit Amerika was komen overvliegen. Bescheiden spelers zeggen altijd dat het de overwinning van het team is, en dat was het absoluut. Na de snelle achterstand hebben de jongens het hoofd niet laten hangen. Hulde. Met snelle beterschap voor Bob.

 

Forum Sport JO15-5 - Wilhelmus JO15-6 (12 mei 2018) 1-4

Scribent